دروغگو

قصه قصه قصه... قصه من قصه تو قصه دل بستن و شکسته شدن بی صدا

همونی که میخواستم از خدا شاهزاده قصه ها آهنگ ترانه ها صدای سکوتم خورشید شبهای من ماه قصه های من پری دریایی... جز به چشمای نازت وفا یعنی مرگ و فقط مرگ  همه بود و نبودم فقط تویی فقط تویی ... ساخته شد قصر رویایی همه هواش پر شد از عشق و محبت... صفا و صداقت... مهر و وفا... ملودی دوست دارم... نقش چشمای بارون زده ...کی اونجا منتظره؟؟؟ غم و غصه اینجا جایی نداره به دل عاشق هیچ دردی راهی نداره

حالا تو کویر و اسیری طوفان شده آه ه ه ه ه ه کمـــــــــــــــــــــــــــــــــــــک کمــــــــــک  کمـک.......      شده بود قصر رویاها خونه دورغ و ریا  تنها و بی کس حتی نبود تو اون کویر قفس همه چی رفت از دست فقط برای سادگی یه دل مست ... اون دیگه باخته بود نه به بازی به زندگی به عشق و دلدادگی رفیق لحظه هاش نشد همدم تنهایی هاش نشد الهی خراب بشه هر چی که به دروغ عشق و به زنجیر میکشه سکوت و فریاد میکنه خنده ها رو آه میکنه الهی خراب بشه خونه شیطون که نکنه این همه تو قالب لیلی آدمها رو مجنون...

 الهی الهی هزاران آه و ز تو نیم نگاهی به دل خسته کمکی کن تا کافر ز دنیا نرفته

متین جان تولدت مبارک   26/1/1381

کوچولوی نازم قشنگ و مهربونم وروجک شیطونم فدای ناز نگات و اون گل لبخند رو لبات

                  تولدت مبارک          

                                   

دارمت دوست...

  منم که تا سحر به یاد تو نشسته ام         به خواب لحظه های صبح دم

                             تو را به جان دیده ام خریده ام

                      بگو بگو تو از وفا              نگار جاودان ما

                         به جلوه حقیقتی     صبور باش عیان نما

                  تو در عروج و مکنتی      سلاح آب و نرمشی

               شرر نداری و من به تو          وفا نمایم به جان تو

               دل را برای تو فدا کنم       با حق کلامی از لقا کنم

             محبوب بیا کنار بسترم         بنشین سر به بالینت نهم

       مرا با خود ببر به شهر آرزو                از عاشقی سخن بگو بگو بگو

                           دارم به جان داده جهان داور زمان

                     دل را می سپارمت    جان به جان بدار

               تو پناه من نهان نباش    با غریبه ها جوان نباش

                سرو نازم گلم کنون       ناز قامتت جدا نباش

       می برمت می کنمت شاد         وقتی که مردم تو کنی به نیکی ام یاد

خیلی دلم می خواست وبلاگ بعد تعطیلات آپ بشه اصلا حسش نبود نه خسته بودم نه غمگین نه ... اما قلم نمی نوشت رفتم لا به لای دفتر خاطراتم تا متنی شعری ترانه پیدا کنم با حال و هوام جور باشه تو وب بذارم بلکه آروم بشم وقتی دفتر و باز کردم هنوز یک ورق هم نزدم که این سروده زیبا از همسر عزیزم خود نمایی کرد شاید این سروده برای زمانی باشه که منی نبودم اما خیلی به دلم نشست و از خدا می خوام همسر و پسر عزیزم و همیشه در پناه خودش از هر گزندی ایمن بداره عزیزانم از صمیم قلب دوستون دارم