مدیونم به تو  

 تویی که رفتی ...

من و ببخش

 جز خودم و ندیدم...

غافل از این ...

 چیزی نبودی به جز من

مدیونم

  برای

تمام لحظه های ندیدنت...

عمر من من و ببخش

برای

تمام روزهای بی هدف به شب رسوندنم

 لحظه های تو رو نخواستنم

 اینجوری بی وزن و قافیه نوشتنم

من و ببخش

نه کشتی طوفان زده ایم نه قایق به گل نشسته تنها مسافری گم کرده راهییم که تنها با توکل به خدا و مدد از او میتوانیم تمام ناممکن ها را ممکن کنیم و در مسیر درست زندگی قرار بگیریم.

هم اویی که هرگز رهایم نکرد (الله)