سلام

دوستان خوبم امروز اومدم که فقط و فقط از آقا شایان تشکر کنم من پسورد وبلاگم و عوض کرده بودم و یادم رفته بود به کمک آقا شایان و تلاش زیاد شون من تونستم پسورد وبلاگم و بگیرم خیلی سخت بود اما به کمک این دوست خوب عملی شد  البته کمک ایشون در همه مراحل اینترنتی شامل حال من میشه از آهنگ وب گرفته تا هک  . آقا شایان واقعا از شما ممنونم اگه فکر شما نبود به این زودی ها من پسورد و به دست نمی آوردم ممنونم از شما موفق و پیروز باشید انشاالله

خوب دوستان خوبم همیشه با کامنتهای قشنگتون به من امید نوشتن دادید.منتظر مطلب جدید باشید امیدوارم همه شما هر جا که هستید موفق و پیروز باشید انشاالله

ناقوس مرگ

وقتیکه رخت از این جهان بستم! دیگر برایم عزاداری مکن...

وقتیکه ناقوس مرگ به صدا در آمد دیگر حسرت مرا مخور...

به جهانیان بگو ...بگو که رفتم و از این دنیای دون پر از انگل گریختم!...

با خواندن این سطور ! مبادا یاد دستی که آنرا نگاشته است به مخیله ات خطور کند؟

چون اگر یاد من ترا اندوهگین کند!لعنت به آن یاد...

اگر خاکستر شدم!خاکم سبو شد! اگر یادم در فکرت زنده باشد.

  ((با دیدن این سطور غم مخور))

بگذار عشق تو نیز با حیاتم بپوسد و با سبویم بشکند!...میدانی چرا؟؟

تا مبادا جهانیان عزای ترا ببینند و ترا بعد مرگم مسخره کنند...

دیگر آنکه دوستت دارم و نمی خواهم بعد از مرگم پریشان شوی

از من چه می دانی

هیچ و هیچ و باز هم هیج

از خستگی هایم از دل تنگی هایم !خدایا مرا چه شده ...چرا این همه دلم گرفته چرا شادی هایم گذرا و غمهایم ماندگار؟آه مرا او را چه میشود ؟؟؟خدایا خدایا تا به کجا تا به کی باید فریاد زنم نام ترا آیا جوابم را خواهی داد ؟جوابم را داده ای من نشنیده ام؟

نمی دانم چرا از من هیج نمیدانی آیا تا به حال از خود پرسیده ای بغضهای نشکسته ام برای چیست؟ آیا میدانی غم از چه زمانی مهمان چشمان من است؟ آیا آیا لرزش دستانم را حس کرده ای ؟

مرا مشناسی مرا میشناسی ؟؟؟

من کیستم ؟من چیستم؟ از کجا آمده ام ؟به کجا می روم ؟من من من خود را فراموش کرده ام سالهاست خود را اسیر باور های غلط کرده ام سالهاست سر در گمم نه نه نه

چیزی که هرگز آن را نفهمیدم زندگی بود!     نه نه نه    چیزی که هرگز مرا نفهمید زندگی بود!

آیا باز هم می گویی به خود مغرورم و سخت در اشتباه ناگفته جوابت را می دانم من هیچم و هیچم و هیچ اما در این لحظات که بغض راه نوشتن مرا می بندد تنها تنها بگذار یک بغضم بشکند من در برابر عشق تو هیچم همیشه تسلیم ...با همه آنکه تصور می کنی من کوه غرورم  من هیچم هیچم هیچم و باز هم هیچم ...

این دست نوشته ها متعلق به کیست ؟کدام دستان لرزان این خطوط مبهم و پر درد را نگاشته اند آیا من بوده ام؟؟؟؟

                                       ...یک روز بر میگردم...

از پشت پر چین سالهای کوچ

از آنسوی بی کسی همراه با اولین نسیم وصل

و برای گلدان خالص دلت

هزار سبد گل مهر تحفه خواهم آورد

پس همیشه منتظر باش منتظر آخرین شبنم برگ...

                                                    

به یاد او که فراموش کرده است

همه تنهایند  چرا  که خدا تنهایی را دوست دارد و آفرید

و همه با هم اند چرا که خدا از تنهایی متنفر است

هان! که عشق معنی جاویدان روح انسان است

معنای عشق ما متاثر از عروج روان من و توست

آری اگر از بیراهه راه را بیاموزی .قلب جایگاهی احدیت است نه من

پاکی از اخلاص خداوند است و قلب پاک امید زندگی نه چیز دیگر

من به شما امید دارم و به وفای شما

تقدیم  :به یاد او که فراموش کرده است (مریم من باور دارم)

نویسنده :همسر عزیزم

دل تنگ

 

باز آی و دل تنگ مرا مونس جان باش       

                               وین سوخته را محرم اسرار نهان باش

زان باده که در میکده عشق فروشند          

                              ما را دو سه ساغر بده وگو رمضان باش

در خرقه چو آتش زدی ای عارف سالک     

                           جهدی کن و سر حلقه رندان جهان باش

دلدار که گفتا به توام دل نگران است        

                                 گو می رسم اینک بسلامت نگران باش

خون شد دلم از حسرت آن لعل روان بخش 

                            ای درج محبت به همان مهر و نشان باش

تا بر دلش از غصه غباری ننشیند               

                           ای سیل سر شک از عقب نامه روان باش

حافظ که هوس می کندش جام جهان بین       

                             گو در نظر آصف جمشید مکان باش

سلام به همه دوستان خوبم از این همه لطف و محبت شما ممنونم بازم مثل همیشه دلم گرفته بود (این که چیز جدیدی نیست) گفتم یه تفالی به خواجه حافظ بزنم اینم در وصف حال ما اومد ولی خداییش وقتی خوندم خیلی آروم شدم همیشه به موقع کمک میکنه(البته من همیشه به موقع میرم سراغ حافظ) برای همه شما دوستان خوبم آرزوی موفقیت و پیروزی میکنم.