من درد ترا ز دست آسان ندهم                        

                               دل بر نکنم ز تو تا جان ندهم

از تو بیادگاری دردی دارم

                         کان درد بصد درمان ندهم                                                   

من اینجا بس دلم تنگ است

                        و هر سازی که میبینم بد اهنگ است

  بیا ره توشه برداریم قدم در راه بی برگشت گذاریم

                                       ببینیم آسمان هر کجا آیا همین رنگ است

بی دل و خسته در این شهرم و دلدار نیست  درد دل با که توان گفت: که غمخواری نیست   

آسمان

همه ابرهایش را

غمگنانه گریست

در یک غروب دلتنگ پاییزی

وقتی که در چشمانم

دلتنگی مرا خواند