ﻣﻘﺼﺪ و ﻣﻘﺼﻮدم ﺗﻮﻳﻲ ، ﻋﺸﻘﻢ و ﻣﻌﺒﻮدم ﺗﻮﻳﻲ
ﺑﺎ ﺗﻮ ﺣﻜﺎﻳﺘﻲ دﮔﺮ، اﻳﻦ دل ﻣﺎ ﺑﺴﺮ ﻛﻨﺪ
ﺷﺐ ﺳـﻴﺎه ﻗﺼﻪ را ﻫﻮاي ﺗﻮ ﺳﺤﺮ ﻛﻨﺪ
ﺑﺎور ﻣـﺎ ﻧﻤﻴﺸﻮد ، در ﺳﺮِ ﻣﺎ ﻧﻤﻴﺮود
از ﮔﺬر ﺳﻴﻨﻪي ﻣﺎ ﻳﺎرِ دﮔﺮ ﮔﺬر ﻛﻨﺪ
ﺷِﻜﻮه ﺑﺴﻲ ﺷﻨﻴﺪه ام از دلِ درد ﻛﺸﻴﺪهام
ﻛﻮر ﺷﻮم ﺟﺰ ﺗﻮ اﮔﺮ زﻣـﺰﻣﻪاي دﮔﺮ ﻛﻨﺪ
ﭼﺎره ي ﻛﺎر ﻣﺎ ﺗﻮﻳﻲ ، ﻳﺎور و ﻳﺎر ﻣﺎ ﺗﻮﻳﻲ
ﺗـﻮﺑﻪ ﻧـﻤﻲﻛﻨـﺪ اﺛـﺮ ، ﻣﺮگ ﻣـﮕﺮ اﺛﺮ ﻛﻨﺪ
ﻣـﺠـﺮم آزاده ﻣـﻨﻢ ، ﺗﻦ ﺑﻪ ﺟﺰا داده ﻣﻨﻢ
ﻗﺎﺿﻲ درﮔﺎه ﺗﻮﻳﻲ ، ﺣﻜﻢ ﺳﺤﺮﮔﺎه ﺗﻮﻳﻲ
ﻗﺎﺿﻲ درﮔﺎه ﺗﻮﻳﻲ ، ﺣﻜﻢ ﺳﺤﺮﮔﺎه ﺗﻮﻳﻲ
ﺑﺎ ﺗﻮ ﺣﻜﺎﻳﺘﻲ دﮔﺮ، اﻳﻦ دل ﻣﺎ ﺑﺴﺮ ﻛﻨﺪ
ﺷﺐ ﺳـﻴﺎه ﻗﺼﻪ را ﻫﻮاي ﺗﻮ ﺳﺤﺮ ﻛﻨﺪ
ﺑﺎور ﻣـﺎ ﻧﻤﻴﺸﻮد ، در ﺳﺮِ ﻣﺎ ﻧﻤﻴﺮود
از ﮔﺬر ﺳﻴﻨﻪي ﻣﺎ ﻳﺎرِ دﮔﺮ ﮔﺬر ﻛﻨﺪ
ﺷﻜﻮه ﺑﺴﻲ ﺷﻨﻴﺪه ام از دلِ درد ﻛﺸﻴﺪهام
ﻛﻮر ﺷﻮم ﺟﺰ ﺗﻮ اﮔﺮ زﻣـﺰﻣﻪاي دﮔﺮ ﻛﻨﺪ
ﻣﻘﺼﺪ و ﻣﻘﺼﻮدم ﺗﻮﻳﻲ ، ﻋﺸﻘﻢ و ﻣﻌﺒﻮدم ﺗﻮﻳﻲ
از ﺗـﻮ ﺣـﺬر ﻧـﻤﻲ ﻛﻨﻢ ، ﺳـﺎﻳـﻪ ﻣـﮕﺮ ﺳﻔﺮ ﻛﻨﺪ
ﭼﺎره ي ﻛﺎر ﻣﺎ ﺗﻮﻳﻲ ، ﻳﺎور و ﻳﺎر ﻣﺎ ﺗﻮﻳﻲ
ﺗـﻮﺑﻪ ﻧـﻤﻲﻛﻨـﺪ اﺛـﺮ ، ﻣﺮگ ﻣـﮕﺮ اﺛﺮ ﻛﻨﺪ
ﺑﺎ ﺗﻮ ﺣﻜﺎﻳﺘﻲ دﮔﺮ ، اﻳﻦ دل ﻣﺎ ﺑﺴﺮ ﻛﻨﺪ
ﺷﺐ ﺳﻴﺎه ﻗﺼﻪ را ، ﻫﻮاي ﺗﻮ ﺳﺤﺮ ﻛﻨﺪ
ﺑﺎور ﻣـﺎ ﻧﻤﻴﺸﻮد ، در ﺳﺮِ ﻣﺎ ﻧﻤﻴﺮود
از ﮔﺬر ﺳﻴﻨﻪي ﻣﺎ ﻳﺎرِ دﮔﺮ ﮔﺬر ﻛﻨﺪ
ﺷِﻜﻮه ﺑﺴﻲ ﺷﻨﻴﺪه ام از دلِ درد ﻛﺸﻴﺪهام
ﻛﻮر ﺷﻮم ﺟﺰ ﺗﻮ اﮔﺮ زﻣـﺰﻣﻪاي دﮔﺮ ﻛﻨﺪ
ﻣﻘﺼﺪ و ﻣﻘﺼﻮدم ﺗﻮﻳﻲ ، ﻋﺸﻘﻢ و ﻣﻌﺒﻮدم ﺗﻮﻳﻲ
از ﺗـﻮ ﺣـﺬر ﻧـﻤﻲ ﻛﻨﻢ ، ﺳـﺎﻳـﻪ ﻣـﮕﺮ ﺳﻔﺮ ﻛﻨﺪ
ﭼﺎره ي ﻛﺎر ﻣﺎ ﺗﻮﻳﻲ ، ﻳﺎور و ﻳﺎر ﻣﺎ ﺗﻮﻳﻲ
ﺗـﻮﺑﻪ ﻧـﻤﻲﻛﻨـﺪ اﺛـﺮ ، ﻣﺮگ ﻣـﮕﺮ اﺛﺮ ﻛﻨﺪ
ﭼﺎره ي ﻛﺎر ﻣﺎ ﺗﻮﻳﻲ ، ﻳﺎور و ﻳﺎر ﻣﺎ ﺗﻮﻳﻲ
ﺗـﻮﺑﻪ ﻧـﻤﻲﻛﻨـﺪ اﺛـﺮ ، ﻣﺮگ ﻣـﮕﺮ اﺛﺮ ﻛﻨﺪ
تنها اینجاست که من منم رها از هر چه بی منم تنها آرام جانم نوشتن است زیرا اوست که بی منت از دردم می کاهد... و باز هم همان شعار همیشگی زندگی زیباست در اوج بی محبتیهایش...