تویی که هر دم دلم را می رنجانی     به بهانه ای مرا ز خود می گریانی

                               آیا هیچ به خود می نگری؟

چه حاصل شد از دیروز  من و تو                 چه حاصل می شود در فردای من و تو

                                      کاش بسازیم امروزمان را 

نباشد در فرداهایمان حسرت دیروز                        نباشیم شرمگین از حضور امروز

                               بیا درمان این دل خسته و رنجور باش     

می دانم تو نیز از  این همه تلاش بی ثمر من خسته شده ای چه بی منت هر لحظه که نیازمند یاریت بودم تن پاک و سفیدت را به جوهر غمگین قلمم سپردی هر بار پناهم بودی و  شریک دردهایم شدی   

با دلی پر از درد و رنج چشمانی تر شده از اشک نگاهی منتظر به سوی افق برای طلوع روزنه ی امیدی می مانم و می خوانم

خدایا تن رنجور خسته ام را به تو می سپارم دستانم را به سوی تو دراز می کنم خدایا خسته ام خسته ام خسته..................................................